2/1/2008 - ...Onlar Winks öğretmenim. Ben onları çok seviyorum.bu kızların
Her sene dozu biraz daha artırılmak suretiyle, bir edepsizlik aşılanıyor çocuklara, farkında mısınız?
WİNKS MODELİ
Her sene dozu biraz daha artırılmak suretiyle, bir edepsizlik aşılanıyor çocuklara, farkında mısınız? Bu aşı, öyle sağlık ocaklarında, hastanelerde yapılan cinsten değil. Çizgi filmler ve çizgi kahramanlar aracılığıyla bilinç altına enjekte edilen, son derece etkili ve zararlı bir karışım.
Dönemin moda kahramanı Winks’le bu sene tanıştım. Bahsettiğim karışımlardan biri Winks. Nedir, ne değildir, hemen anlatayım. Bunu yapabilmek için de önce kahramanları tasvir edeyim:
Bunlar, üzerinde doğru düzgün elbise bulunmayan, başları, kolları, karınları, bacakları ve hatta kasıkları açık kız figürleri. Daracık şortları, ilginç duruşları ile ahlaksız bir müzik klibinden fırlamış havası veriyorlar. Çizimler, sağlıklı yetişkin bir insan için, tahrik edici unsurlarla dolu. Masumiyet unsurunu, bu çizimlerde neredeyse hiç yok. Üstelik bu sene, okul defterlerinin birçoğunda kapak resmi olarak, okul çantalarının bir çoğunda da figür olarak yer aldılar. Üstelik bu nasıl bir işse, talep gördüler, herkesin evine girdiler.
Bana gelişleri, beş yaşındaki öğrencim vesilesiyle oldu. O masum yavrucak, sırf Winks’li diye, çok isteyerek aldırdığı pembe çantasının üstündeki resimlerin ne denli çirkin olduğunu fark edemeyecek kadar saftı. Elbette ondan senelerce fazla yaşamış biri olarak ben, bu resimlere ilişkin bir düşünceye sahiptim. Bütün işimizi bir kenara bırakıp, resimlerle ilgili konuşmaya başladık:
- Çantan yeni mi?
- Evet öğretmenim
- Hayırlı olsun ( Üzerindeki resimleri göstererek) Bunlar ne?
- Onlar Winks öğretmenim. Ben onları çok seviyorum.
- Yaa, demek onları çok seviyorsun.
- Evet öğretmenim.
- Çok sevdiğin bu kızlara dikkatlice bakalım mı?
- Bakalım öğretmenim.
- Zübeyde, bu kızlar sence nasıl giyinmiş?
- …..
- Sen hiç bu kızlar gibi giyinip dışarı çıkıyor musun?
- Hayır öğretmenim.
- Peki annen?
- Hayır öğretmenim.
- Ben böyle giyiniyor muyum?
- Hayır öğretmenim.
- Sence bu kızların kıyafeti güzel mi?
- …..
- Böyle giyinmek iyi birşey olsaydı, biz de öyle giyinirdik, değil mi?
- Evet öğretmenim.
- Annenin böyle bir kıyafetle dışarı çıkmasını ister misin?
- Hayır öğretmenim.
- Neden?
- Ayıp öğretmenim.
- Sence, böyle ayıp giyinmek, iyi bir şey mi?
- Değil öğretmenim.
- Eğer iyi olsaydı, annen de, ben de böyle giyinirdik değil mi?
- Evet öğretmenim.
- Halbuki biz böyle giyinmeyiz. Çünkü Rabbimiz, bizim örtünmemizi ister. Oysa bu kızlar, hiç de O’nun istediği gibi giyinmemişler.
- Hmmm…
- Sen neden böyle giyinmezsin?
- Utanırım öğretmenim.
- Oysa bu kızlar hiç de utanıyor gibi görünmüyorlar değil mi?
- Evet öğretmenim.
- Sen, böyle ayıp giyinen, üstelik de bundan hiç utanmayan bu kızları, hala çok seviyor musun?
- Yok öğretmenim. Ben artık bunları sevmiyorum.
- Peki, şimdi çantandaki bu resimleri kapatsak, ne dersin?
- Nasıl?
- Bak, elimdeki bu tül ve kumaşlarla, çantanın üzerine güzel bir süsleme yapacağım. Sen de bana yardım edeceksin, anlaştık mı?
- Anlaştık öğretmenim
Bu konuşmanın ardından, elimize iğneyi ipliği alıp, çantadaki o resimleri bir güzel örttük. Böylece Zübeyde, kendi saflığıyla ve ailesinin inançlarıyla hiç uyuşmayan o çirkin çantadan kurtulup, çok daha sevimli bir başka çantaya kavuşmuş oldu.
Benzer bir işlemi, diş macunu üzerine basılmış olan, mini etekli Barby figürü için de yaptık. Cd kalemiyle bir etek çizerek, açıkta kalan bacaklarını kapattık.
Çocuklarımız, bu çizgi kahramanları göre göre, açık giyinmeyi marifet sanar oldular. Sokaklarda göbeği açık gezen ve bundan utanç duymayan kız çocuklarının sayısı arttı. Her geçen sene, dozu artırılmak suretiyle, bir çıplaklık telkini (hem çizgi kahramanlar, hem de oyuncaklar vesilesiyle) yapılıp duruyor. Biz ne yapıyoruz?
Çocukların gözleri, sürekli göre göre o kadar alışıyor ki, bu giyim tarzını normal zannediyorlar. Aileler ikna edici bir açıklama getirmeyince, üstelik çok rahat davranıp, bu resimlerin basılı olduğu çocuk eşyalarına çokça rağbet edince, piyasa çirkin resimlerden geçilmez oluyor. Hasılı bir arz talep macerası, gelecek neslin ahlak anlayışı aleyhine, sürüp gidiyor. Artık şaşırmıyorum Müslüman ailelerin ellerinde gezdirdikleri Winks li poşetleri, çantaları görünce. Fakat üzülüyorum, hele de çocukların, o yarı çıplak Winks resimlerine hayran hayran baktığını fark edince.
Lütfen uyanık olalım. Yavrularımızın bilinçaltına, normal bir durummuş gibi yerleştirilmek istenen edepsizliklere, tavır göstermek suretiyle dur diyelim. Çocuklar taklit ederek, model alarak büyürler. Neleri model aldıklarına dikkat edelim.
“Ama herkes alıyor” diyen sesler duyar gibiyim. Allah aşkına, ne zamana dek sürecek bu “herkesin suyuna gitme” zaafı? Herkes hatalı davranıyor diye biz de yanlış yapacak ve bu yanlışımıza, “o herkes”i bahane mi edeceğiz? Sizin vicdanınız böyle bir yaklaşımı ne kadar kabul ediyor? Hem hadi o zaman, herkes açıyor diye, biz de karnımızı açalım, olur mu?
Saf bir gönül, gerekli açıklamayı dinlediği vakit, Allah’ın izniyle, hemen ikna oluyor. Lütfen, “ben istemedim ama çocuk çok ağladı, aldım” bahanesini de bir kenara atalım. Çocuklarımıza, bu çizgi kahramanların inançlarımız ve kültürümüzle bağdaşmadığını; zararlı, edepsiz ve çirkin olduğunu, anlayabilecekleri şekilde anlatalım. Daha cazip ve güzel alternatifler sunalım.
Bazı insanlar bizim gibi düşünmeyebilirler. Onların inançları ve değer yargıları daha başka olabilir. O başkalarına sadece Allah’tan hayır ve kurtuluş dilerim. Fakat aranızda Allah’a iman edip, Müslüman olarak yaşamaya azmetmiş kaç kişi, Winks gibi giyinip sokağa çıkabilir? O zaman, bu Winks denen ahlaksızlığı evlerimize para vererek sokmanın; çocuklarımıza Winks li kazaklar, çantalar, defterler almanın; bu şekilde, bir yanlışın gönüllü reklamını yapmanın, anlamı nedir?
Sorarım… Bilmem ki ne cevap gelir öteden….
neslihan nur türk /yeşeren toprak.com
|
Açilis Sayfam Yap |
Sik Kullanilanlara Ekle |
Iletisim
